SandraBrandt.nl

Categorieën
Blog

Gongconcert, haar hoofd in mijn schoot.

Ik zoek in deze donkere winteravond huisnummer 16 om voor het eerst een gongconcert mee te maken.  Het is natuurlijk het huis met de meeste fietsen voor de deur, dat had ik kunnen weten. Het event op facebook heeft een hoop geïnteresseerden. Niels begroet me hartelijk met een kus op de wang en een heerlijke knuffel. Hij wijst me de weg door zijn huis naar de achterdeur. Niels Mooij is bewustzijnscoach en bouwde in zijn tuin een prachtige studio en een hottub. De weergoden zijn ons duidelijk goed gezind. Voor een gongconcert lijken me de hagel, storm en donder prachtige begeleiding in deze donkere avond. In de studio doe ik mijn schoenen en jas uit en geef ik de aanwezigen een hand. Het haardvuur knispert en ik zoek mijn plekje op het zachte witte kleed en pak twee bruine dekentjes. Deze studio geeft een saunagevoel maar dan met kleding aan

Ongemak doorstaan

Vir is de vrouw die ons deze avond 75 minuten lang een gongconcert zal laten beleven. Haar aanwezigheid brengt mij in het hier en nu. Ze stelt zich voor en vraagt ieder een intentie uit te spreken voor de avond. Vir vertelt dat we de geluiden en vibraties door ons heen mogen laten gaan juist als het te intens voelt en we in eerste instantie ons willen verzetten.

Ik vind het een mooie metafoor voor het leven. Het eerste wat we namelijk doen bij ongemak is ons verzetten. Dat kan door de schuld aan iets te geven voor dat ongemak, te gaan klagen. Maar doorademen en ongemak doorstaan is voor mij zo’n waardevolle oefening gebleken de afgelopen maanden!

Voeten bij elkaar

Vir nodigt ons uit te komen liggen bij de gong. ‘Als je met je voeten naar de gong ligt zullen de onderste chakra’s het meest worden aangesproken en daar zit met name je intuïtie. Je kunt ook kiezen om met je hoofd ernaar te liggen, dat is intenser.’ Ik weet niet goed wat ik van chakra’s vind of geloven moet. Niels kiest ervoor met zijn hoofd in de buurt te liggen, de rest doet dat met de voeten.

Het valt me op dat ieder dicht naar elkaar toe schuift. In een halve cirkel liggen wij, drie mannen, vijf vrouwen en één meisje van tien jaar vlakbij elkaar. Stilte. Hagel. Storm. Het knisperen van de kachel.

Contact vanuit de essentie

Ik voel contact met de mensen hier. Gewoon vanuit het feit dat we allen mens zijn. Geen woorden nodig bijna. We hebben alleen onze naam en intentie uitgesproken verder niks. Geen uitleg over wat we doen in het dagelijks leven, hoe oud we zijn en waar we wonen.  Het meisje naast me zei: ‘mijn intentie is tevredenheid’. Ik was even verbaasd over de wijsheid die ik bij haar voelde waarna ik mijn naam zei en mijn intentie uitsprak: ‘acceptatie van liefde’.

Zodra ieder geweest is wordt het stil. Mijn oren spitsen zich richting gong. Hoor ik die nou? Het enige wat ik van een gong weet is dat je er een keiharde dreun op kan geven om de beurs te openen in Amsterdam. Ik open mijn ogen en zie op de muur de schaduw van Vir. Ze zit achter de gong in het zachte oranje licht van de zoutlamp.

Gongconcert in contact

Ik zie dat haar schaduw zachtjes op de gong slaat. Ik sluit mijn ogen en ontspan. De gedachten laat ik op z’n beloop. ‘Moest het niet stil zijn in mijn hoofd, of moet ik daar niet voor werken?’ Ik laat het z’n gang gaan en geniet van de klanken van dit bijzondere gongconcert.

Na enige tijd leg ik mijn jas over me heen, ik heb het fris en wil het liefst dat iemand opstaat om mij in te stoppen.

De voeten van het meisje rechts naast me raken de mijne. Ik vind het fijn en vraag me af waarom ik niet mijn voeten ook tegen de man links van me leg. Geforceerd afblijven van het lichaam van een ander is ook niet wat ik wil meer. Een scheidslijn tussen respect en behoefte. Of zit het anders? Misschien is het niet respect óf behoefte maar respect voor je behoefte én die van elkaar.

Uitgeslapen

Ik voel me geborgen door het contact met de voeten van het meisje. Helemaal er kunnen zijn zonder spanning op dat fysieke vlak(je).

De groep en de vibraties van de gong gaan in elkaar op tezamen met het knisperende kacheltje en de natuurgeluiden buiten. We zijn één en zelfs dat valt weg. Het IS.

Ik schrik op als Vir’s rok zachtjes m’n gezicht raakt als ze langs ons loopt met een lieflijk tingelende windgong. Het is voorbij.

We komen rechtop. Sommigen hebben even geslapen. Ook degene die niet geslapen heeft voelt dat wel zo. Voor mij was het een dag sauna maar dan met echte verbinding vanuit de essentie van ons mens-zijn zonder woorden.

Hoofd in mijn schoot

We zitten nog zeker twintig minuten in stilte bij elkaar, drinken chai thee met havermelk en choco balletjes. Vir nodigt ons daarna uit om te delen hoe het was waarop ik grappend zeg: ‘tja, vragen om feedback nadat je chocola hebt uitgedeeld is wel vragen om complimenten’.  We genieten na.

Dan legt het meisje ineens haar hoofd in mijn schoot. Haar moeder glimlacht naar me. ‘Geven en ontvangen is ook een kunst zeg ik’ en dan leg ik mijn handen langs haar gezicht en focus me compleet in het moment. We geven elkaar een bijzonder moment.

Met dit gevoel wil ik vaker zijn. Met volwassenen en met kinderen. Contact vanuit de essentie. Fysiek contact niet wegstoppend vanuit schaamte of gedachten dat het ongepast zou zijn. Een bijzondere avond waarbij het gongconcert een vorm laat zien van dat wat ik al zo’n tijd verlang.

 

Meer info over het gongconcert en contact vanuit essentie:

Vir Yoga en kunst website

Niels Mooij website

Circling woensdag event

 

Ontvang het Klaagvrij Nieuws maandelijks in je inbox met deze link.

 

Categorieën
Blog

Het Heldere Uur met Tibor

Zondagavond 11 juni sprak ik met Tibor Olgers in het radioprogramma Het Heldere Uur van Studio Alphen. Heb je het gemist? Hieronder de essentie in een blog voor jou.

 

Tibor vertelt:

De kwaliteit van je leven wordt bepaald door je emoties. Je hebt invloed op je emoties, dus op je leven!

Wil je een ideaal leven? Ontwerp dan je ideale dag!

 

De manier waarop je je dag begint zet de toon van je dag.

En de dagen vullen je leven

 

Creëer je leven

Ochtendroutine van Tibor:

  • 5 minuten (water drinken/visualisaties*/ademen)
  • Geen sociale media
  • Starten met one thing wat jij belangrijk vindt

 

*hersenen zijn net zo te trainen als spieren. Stap bijvoorbeeld dagelijks in gedachten in een moment waar je dankbaar voor bent (1 á 2 minuten) op een manier dat je het zintuiglijk kunt waarnemen.

Zo train je je hersenen om te beleven wat je wilt beleven. Je zegt eigenlijk tegen je brein; ‘ik heb de leiding, ik bepaal wat ik wil ervaren’.

Als je dat iedere ochtend doet zul je vaker meemaken in de dag, wat je die ochtend had gevisualiseerd.

 

Lagen van bewustzijn

Er zijn 3 lagen van bewustzijn ( kun je alleen bijkomen als je ‘un-plugt’):

1- wat voel ik, onder de lichamelijke klachten

2- welke gedachten heb ik waardoor ik dit gevoel

3- wat geloof ik waardoor ik dit denk waardoor ik dit voel (bijv. ik geloof dat ik goed genoeg ben als ik me klein houd )

 

In lijn blijven

Het is de kunst om te formuleren wat je écht wilt. Binnen je cirkel van invloed.

Oefen met het in lijn blijven met je werkelijke behoeften. Als je uit lijn gaat krijg je pijn.

Je leven is een flits. Niks doet er toe. Over 50 jaar weet niemand meer wat je deed. Er is geen zin. Die moet je maken. Je moet zin geven aan je leven. Haal eruit wat je eruit wilt halen.

 

Als je denkt dat alles kan dan raak je uitgeput.

Je hoeft niks goeds op te offeren om iets goeds voor elkaar te krijgen. Je hoeft alleen shit op te offeren.

 

De drie vragen

Stel dat ik morgenochtend niet meer wakker word, heeft het dan zin gehad wat ik vandaag deed en zei?

1- deed ik het met liefde (of vanuit angst)?

2- deed ik het vanuit goede intentie?

3- deed ik mijn best?

Als je op alle drie de vragen met ‘ja’ antwoordt dan ben je in lijn.

 

Waarin je investeert (ook in relaties), hoe waardevoller het voor je wordt en hoe minder snel je het op het spel zet.

 

Moed

Er is moed nodig om te blijven staan waar je voor staat. Sociale contacten zijn essentieel bij het voeden van die moed. Maar ook het ‘in beweging komen’ want dan komt moed vrij.

 

Je instelling bepaalt je output.

We zijn ingesteld vroeger maar past die nog bij je nu?

1- wat vind ik belangrijk

2- wat geloof ik

3- hoe meet ik dat

 

Focus op groei

Stap over van oordelen naar interesse en nieuwsgierigheid (klaagvrij!). Ga jezelf niet fixen, niet verbeteren of optimaliseren maar wees nieuwsgierig en probeer te begrijpen.  De ‘wie’ vraag die je jezelf hebt te stellen is:

Wie zou ik graag willen zijn?

Focus op:

  • groei en genieten in plaats van op ‘het willen verbeteren’.
  • ‘oefenen’ in plaats van of ‘het perfect is’
  • het proces (je gedrag)  in plaats van het resultaat (de uitkomst).

 

Wat kies jij?

Dingen die je overkomen bepalen niet per definitie je leven. Wel de manier waarop je daarmee omgaat. En dat heeft weer grotendeels te maken met je instelling. In iedere situatie waarin je iets kiest heb je drie opties:

1- oké ik ga nu doen wat in lijn is met wat ik zou willen zijn

2- ik doe wat mensen van mij verwachten

3- ik doe iets wat het meest comfortabel is (pijn/angst vermijden)

 

We kiezen door ons reptielenbrein vaak voor 3. Korte termijn fijn.

Gaan we bewuster leven dan kiezen we voor 1 en hebben we misschien korte termijn pijn maar lange termijn fijn.

 

Als kop, hart en lijf in lijn zijn dan ga je dat in je hele fysieke gestel merken.

 

Wat is jouw toren van Pisa en omarm het!

 

Een mooi uitzicht volgt na een mooi inzicht

 

Kijk naar binnen want daar zit alles! Dus ga van externe oriëntatie naar interne oriëntatie.

Trap je shit de wereld in en wacht niet tot het perfect is.

 

Huiswerk voor vandaag:

Neem je instelling tegen het licht.

Wat geloof ik? Waar komt dat vandaan?

Dient dit me?

 

Meer Tibor op http://tibor.nl/

Luister naar het interview van zondag 11 juni van Het Heldere Uur

De Klaagvrij Leven Podcast vanaf juli 2017, klik alvast op ‘volgen’ om op de hoogte te blijven van de eerste lancering 🙂

 

Categorieën
Blog

Verslaving uitdoven met Klaagvrij Leven

Vakantie

Een nieuwe omgeving dus hét moment om een nieuwe gewoonte uit te proberen en daarmee onverwacht een verslaving uit te doven! We zijn net aangekomen in ons appartement met weids uitzicht op de bergen. Ik heb me voorgenomen om gezond met mijn lichaam om te gaan dat wil zeggen:

  • buikspieroefeningen en opdrukken leren
  • gezond eten

Het is makkelijker starten dan ik had verwacht. Juist omdat alles nieuw is, is het minder gek om regelmatig even op de grond te liggen voor wat oefeningen.

Klaagvrij gezonder eten

Het eten is een grotere uitdaging. Voorgaande jaren kochten we hier regelmatig apfelstrudel of schnitzel als we een bergtochtje maakten. Ook bestelden we koffie wanneer me maar wilden. We schrokken afgelopen jaar van de barprijs na ons veblijf van een week en besluiten het dit jaar anders te doen, zeker nu we een week langer hebben geboekt. Ons eigen koffiezetapparaat met melkopschuimer kon nog makkelijk in de auto dus maken we nu dagelijks een heerlijke latte macchiato en cappucino om aan het zwembad van te genieten.

Nu we op de uitgaven willen letten zijn we gemotiveerd om de thermosfles met koffie te vullen en broodjes te smeren voor de picknick op de berg. Want zo kunnen we toch ook prima de inwendige mens tevreden stellen? Mijn partner vindt het helemaal prima zo maar ik loop met enig gevoel van ongemak langs de fijne terrasjes op de alm op weg naar een picknick plekje. De apfelstrudels staan in de vitrine naar mij te kijken. Ik hoor ze toch echt roepen naar me. Ook de schnitzel met frisse bessensaus is écht voor mij gemaakt en niet voor die Duitser die nu zijn mes erin zet.

Ruzies wegeten

Vooral de eerste week zijn er vele ruzies tussen de kinderen. Ook wij twee hebben het niet heel fijn. Deze week ervaar ik hoe de schnitzel, apfelstrudel en ijsjes normaliter de goedmakers voor mij waren. Het waren momentjes ‘voor mezelf’ om m’n geluk een beetje op te krikken. Aangezien ik oefen met Klaagvrij Leven is het zonder deze momentjes wel een dikke dimensie erbij! Want wat moet ik nu met mijn ongemak, nu ik het niet meer weg eten kan? Een zelf gesmeerd broodje knagen met afgekoelde koffie uit de thermosfles vind ik schraal maar toch kies ik hiervoor, omdat ik wil onderzoeken wat er dan gebeurt.

 

Blijven bij het ongemak

Het rauwe ongeluk komt duidelijker naar voren op dit moment. En Klaagvrij blijven betekent ‘oordeelloos blijven en voelen wat er IS’.

Het gevoel van ongeluk wordt dan heftiger en helderder voelbaar. Vroeger klaagde ik over de ruzies en hoefde ik niet zo goed te voelen wat het met mij deed. Nu dus wel én ik heb de escape (apfelstrudel) ook afgezworen. De eerste dagen is er ook geen bereik voor de telefoon dus het wegdromen in mijn eigen online wereld is er ook niet bij. Afkicken to the max dus. Ik neem het als dikke oefening voor het leven.

Er doorheen ademen is alles wat er overblijft. En zoals Arthur Kruisman van de Vrije Denkers me eerder zei: ‘identificeer je niet met je geluk of ongeluk’. Oftewel: je kunt van een afstand kijken naar je ongeluk maar je BENT het niet! Ik oefen ermee deze week en krijg genoeg momenten om dat te doen.

 

Verslaving dooft uit

Het is onze tweede vakantieweek en er is feest in het dorp beneden. Als de kinderen slapen ga ik erheen. Mijn partner blijft in het appartement. Het wordt een avond waar ik heel veel geluk ervaar. Ik struin de straten af, blijf staan bij de kraampjes waar met aandacht gewerkt wordt aan prachtige creaties van steentjes en hout. Ik ben me zeer bewust van de ijsjes die naar me lonken en de heerlijke tapas hapjes die bijna niet zijn te weerstaan. Mijn buik heeft genoeg gegeten in het appartement. Het zou typisch zo’n ‘overeet moment’ zijn dus ik doe het niet. Ik strijk neer bij een lokaal bandje van vier muzikanten.

Folklore kan me ineens enorm bekoren. Ik klap net als de plaatselijke bevolking mee met de vrolijke muziek. Wat heerlijk dat deze mensen zoveel plezier ervaren met het maken van muziek en het delen! De trompettist stapt het publiek in voor enkele solo’s zonder enige schroom en geniet samen met de vele toehoorders. Ik lees tussendoor het boek wat ik kado kreeg van Madeleine, de schrijfster die traint om te overleven in de natuur. Ze sprak er met mij over in de Klaagvrij Leven Podcast.

Ik bestel hetzelfde als wat een andere gast krijgt. Het ziet er vrolijk uit. Het blijkt half water, half wijn met munt en citroen. Op de terugweg neem ik nog een specialiteit mee (die we jaarlijks nemen op de feestdag hier) om samen op ons balkon op te eten.

Nieuw hersenpaadje

Deze tweede week wordt het steeds makkelijker. Er lijkt een nieuw paadje te zijn ontstaan in mijn hersenen. Ik zie ineens hoe we worden gelokt om overal maar eten te kopen wat ons niet voedt. Als je alleen benzine wil tanken bijvoorbeeld, moet je toch heel stevig in je schoenen staan om ook niet nog wat te snoepen erbij te kopen. Ook teveel eten is een valkuil. Gezien het aantal mensen met overgewicht hier kan ik wel stellen dat het een uitdaging is voor velen om alleen te nemen wat we écht nodig hebben.

Ik las het boek Ikigai over de Japanse 100 plussers op een eiland waar ze zichzelf nooit overeten. Ze stoppen zodra ze voor 80% vol zitten. Nu ik toch aan het oefenen ben met klaagvrij gezonder leven kan dit aspect er ook nog wel bij. Het blijkt ineens makkelijker om mijn oefening uit te breiden.

We krijgen het daarnaast ook gezelliger met elkaar en hebben veel meer genietmomenten.

 

Liefde en AANDACHT

Grote pullen bier gaan er in de vroege ochtend al in bij enkele gasten. Ik vraag me af of dat om dezelfde reden is als ik voorheen de apfelstrudel bestelde? Is het ongemak, ongeluk, onrust?  Ik lees ‘Het einde van het gezin’ in De Groene over jongeren die opgroeien zonder vader. Een duidelijk pleidooi voor informatie over het voeden van een gezonde relatie. Iets waar nu (o.a. op scholen) geen enkele aandacht voor is. ‘Het gevolg is dus dat een jongere, als hij of zij de volwassen leeftijd bereikt, wel voorlichting heeft gehad over hoe je een condoom afrolt, maar niet over hoe je voor je relatie zorgt.’

Het stukje raakt me over een jongeman die weg gaat bij zijn gezin omdat zijn vriendin zeurde over de vakantie. Daar had hij geen zin in. Ik geloof dat dat armoede is. Armoede op emotioneel nivo. En ik worstel er ook mee. Want hoe ga je om met ongemak, gevoelens van ongeluk? Ik geloof dat AANDACHT en liefde voor elkaar (en onszelf!) zoveel kan helen. En dat kan ik NU, ieder moment toepassen.

Het onderzoek gaat in vogelvlucht nu ik mijn escapes grotendeels heb afgezworen. Op enkele ijsjes, (zelfgemaakte) Latte’s en Instagrams na blijf ik met aandacht bij de momenten van ongeluk, ongemak en onrust. Ze verdwijnen ook weer ‘als vanzelf’. Ik heb er aandacht voor en leer één belangrijke les.

 

De belangrijkste les

Als ik luister naar mijn innerlijke weten én dat opvolg, voel ik me veel beter. De angst voor afwijzing is niet langer meer een alibi om me gedeisd te houden aangezien ik in de aanloop zit naar de Rejection Challenge. Een uitdaging om 30 keer bewust afwijzing op te zoeken zodat de angst ervoor zal uitdoven en het makkelijker wordt te volgen wat mijn hartje roept.

Luister naar het fluisteren van je lijf opdat het niet hoeft te schreeuwen om gehoord te worden.

Thuisgekomen is het appeltje eitje om aan de snaai-momenten weerstand te bieden. De grondoefeningetjes doe ik nog steeds zo nu en dan gedurende de dag. Ik heb opgeschreven waar ik meer aandacht aan mag geven en sta te trappelen om weer met volle aandacht aan het werk te gaan. Ik ben gevraagd om mijn Klaagvrije lessen te delen op het Blikopeners festival, verder geef ik twee Inspiratietours aan teams en ga ik vooral proberen AANDACHT te brengen tijdens de rejection challenge. Hoe zou het zijn als ik bijvoorbeeld een week lang in een ziekenhuis op een zaal de patiënten aandacht mag geven voor het slapen gaan? Aandacht aan pijn en angst en voor rust en ontspanning opdat er misschien geen slaapmiddelen meer nodig zijn?

 

Nog een fijne zomer!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Categorieën
Blog

Internationale klaagvrije vrouwendag

Vandaag kwamen zo’n 60 vrouwen bijeen in een wijkcentrum te Haarlem voor een bijzonder programma wat ik mocht presenteren en deels invulling gaf. Op het programma stond o.a.:

  • Klaagvrij Leven en staan voor je rechten
  • Veilig Thuis
  • Ervaringsdeskundige

Recht

Ik heb moeten zoeken naar de achtergrond van Internationale Vrouwendag, wist niet dat het in 1908 begonnen is. Het is blijkbaar nodig geweest om op te staan en te strijden voor kiesrecht en betere arbeidsomstandigheden en gelijkheid op vele andere vlakken. En nog steeds mag de vrouw meer opkomen voor haar rechten. Maar direct voel ik weerstand en dat is omdat ik het niet volledig vind wat ik nu zeg. Mannen mogen dat net zo goed en worden ook onderdrukt, mishandeld en ervaren in hun leven ongelijkheid.

Power

Maar toch, vandaag sta ik voor een groep vrouwen en pleiten we voor power, onze eigen power. Want staan voor je recht is opkomen voor wat je hart je ingeeft (nogmaals, dat geldt voor man en vrouw wat mij betreft). En om op te komen voor wat je hart je ingeeft heb je jezelf serieus te nemen.

Waardevol

En daar is hét grote raakvlak met Klaagvrij Leven. Om zonder klagen maar wel oprecht door het leven te gaan heb ik mezelf waardevol te vinden en serieus te nemen. Want pas dan zijn mijn behoeften die onder het klagen verscholen liggen waardevol en mijn eventuele hulpvragen ook.

Invloed

Daarnaast is de keuze voor een slachtoffer positie mogelijk én de keuze voor een positie met meer invloed. In mijn dagelijks leven wel. Ik vertel dat ik alle vrouwen gun dat zij die keuze hebben en kunnen maken. ‘Kijk telkens weer waar je wél kunt luisteren naar je hart en vind jezelf waardevol en kom ervoor uit! Luister naar je eigen behoeften én die van je partner. Luister naar elkáár! En straf jezelf niet af (dat is klagen over jezelf) als je dat zó lang niet gedaan hebt. Vanaf nu kun je weer ieder moment opnieuw kiezen.’ Ik zie vele knikkende vriendelijke gezichten tegenover mij.

Boeiende vrouw

Ervaringsdeskundige H. is ook één van de spreeksters. Ik zou met haar in gesprek gaan met de microfoon maar laat haar al snel zelf het woord doen want dat blijkt vele malen mooier. Ik neem plaats in het publiek op de eerste rij en luister aandachtig naar deze boeiende vrouw.

Gedwongen

Tien jaar geleden werd zij zwaar onderdrukt in haar relatie. Ze mocht niet naar buiten kijken, kreeg alleen eten van haar man als hij dat wilde, werd gedwongen om met hem naar bed te gaan en werd geslagen. Tot op een dag de jeugdbescherming kwam en haar voor de keus stelde om samen met haar man te blijven (maar dan werden de kinderen uit huis geplaatst) óf voor de kinderen kiezen en weg bij haar man. Ze koos voor het laatste want: ‘dan was ik met drie in plaats van met twee en ik wilde niet langer in de slachtoffer positie blijven’.

Wat wil jij?

Ze ging naar het Blijf van mijn lijf huis en: ‘daar was het voor het eerst dat ik in Nederland iemand ontmoette die tegen me zei: ‘wat wil jij’? Ze vertelde dat ze álles wilde leren wat ze nodig had om onafhankelijk te kunnen zijn. Alle cursussen die ze wilde kreeg ze en deed ze met vlijt. Ondertussen kregen haar twee zeer jonge kinderen ook psychische hulp op haar verzoek.

Wij zijn leuk!

Inmiddels is ze gelukkig getrouwd en is de haat jegens mannen verdwenen. Ze pleit voor het aanboren van de eigen kracht. ‘Wij zijn allemaal leuke vrouwen met kwaliteiten, doe er wat mee!’ aldus H.

Maha

Na afloop komt er een jonge vrouw naar me toe. Ze heeft haar zoontje op de arm. Ze heet Maha en is moeder van vier, spreekt goed Nederlands en wil ook een radioprogramma. Bij Haarlem105 heeft ze al gesolliciteerd, zonder resultaat. Ze wil graag luisteren naar haar hart en beter op komen voor haar eigen behoeften. Ze komt uit Egypte en spreekt de taal van vele vrouwen hier. Ze wil zo graag dat al die vrouwen ook kunnen begrijpen wat deze ochtend verteld is. Ook door de mevrouw van Veilig Thuis en ook door de ervaringsdeskundige. Ik vertel haar dat ik een cursus ‘Vrouw&power’ wil maken met het thema Klaagvrij uiteraard 🙂 Ze begint te stralen als ik haar vraag of ze het samen wil geven met mij. Ze ziet zichzelf al vertalen. En dan opeens zie ik nog iets voor me….

Granaatappel

Nadia en Merijn van ‘op zoek naar de granaatappel’

Het programma Op zoek naar de granaatappel bekijk ik regelmatig met veel interesse. Een kijkje in een andere cultuur waar vrouwen soms nog onderdrukt worden en toch ook weten op te staan en het heft in eigen hand nemen. Vrouwen die met koken kostwinnaars kunnen worden bijvoorbeeld. De programmamaaksters gaan samen met deze powervrouwen het eten voorbereiden, praten over hun gewoontes en struinen de lokale markten af voor de juiste ingrediënten. Zeer leerzaam en inspirerend.

 

Samen koken

Ik wil thuis eigenlijk ook graag eens iemand uit een heel andere cultuur uitnodigen mét kinderen om samen te koken. Voedsel bereiden naar recept uit haar land. Ik zie direct dat deze jonge vrouw tegenover mij met haar jochie op de arm daar vast oren naar heeft. Ze straalt als ik haar vraag. En wat blijkt: ze is al twaalf jaar in Nederland en kent geen enkel Nederlands recept en heeft ook daarin interesse.

‘Hoe kom je bij mij met vier kinderen eigenlijk?’ vraag ik haar. Ze blijkt plannen voor rijles te hebben maar tot op heden brengt en haalt haar man haar altijd. We spreken af dat we contact opnemen voor een afspraak en blij gaan we ieder ons weegs.

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Categorieën
Blog

Organisch durven laten ontstaan

Adviesburo

Het is dinsdag namiddag en ik ben aangekomen in een oude fabriekshal waar een organisatie adviesburo is gevestigd. Een prachtig vormgegeven ruimte waar ik een hoge open trap met oranje vloerbedekking betreed naar de glazen ruimte boven.

Tijd voor klagen

Ik heb een avondvullend programma bedacht voor tien vrouwelijke adviseurs samen met mijn co-trainer Martine. Zij zal een discussie uitlokken middels enkele pittige stellingen en er zal tijd zijn om te klagen, te focussen op problemen en aandacht zijn voor verschil van mening. Ik zal het overnemen en heb de verwachting dat we met een helder geformuleerde wens kunnen starten met de Inspiratietour.

Inspiratietour

Deze werkvorm staat volledig in het teken van wat wél kan. Het is een state of mind waarin ik de deelnemers breng middels visualisatie. De uitkomst ligt telkens weer verrassend dichtbij de potentie van het team.

Verzet

Afijn. Martine is van start. De verschillen van mening die ontstaan, zelfs de vermeende disconnectie met het onderwerp die door enkele deelnemers duidelijk wordt gedeeld geven me even spanning. Blij dat ik dit gesprek niet hoef te leiden! Ik leer ondertussen van Martine en de groep dat een verschil van mening of zelfs het oneens zijn met wat we aanbieden niet hoeft te betekenen dat het ‘allemaal voor niks is geweest’.

En hé, opeens valt mij de voorlaatste inspiratietour in en daar was door een deelnemer sterk verzet tegen de vorm. Juist híj was degene die na afloop zie: ‘de inspiratietour was noodzakelijk om boven tafel te krijgen wat er boven tafel moest komen’.

En nu komt het mooiste:

Tegenvaller biedt uitdaging

Ik had de verwachting dat ik gaandeweg Martine’s deel een helder geformuleerde wens of vraag kon destilleren die dient als startpunt voor mijn deel van de avond. Essentieel dus. Als die er niet is, kunnen we niet verder! Ik bespeur echter geen enkele heldere vraag. Ik zie geen enkel haakje om mijn stuk in te zetten. Wel voel ik dat het tijd is om het over te nemen van Martine, dat het tijd is dat zij haar deel afrondt. Ik fluister haar dat in en langzaamaan rondt ze af. Er lopen wat mensen heen en weer naar het toilet en ik ga ook.

Stap in vertrouwen

Ik ben ondertussen actief met loslaten van belemmerende kritische gedachten. Telkens stap ik weer in het vertrouwen. Vertrouwen dat de inhoud gaat komen wanneer daar de tijd voor is. Ik laat gebeuren wat me invalt. Zo loop ik enkele keren heen en weer tussen de glazen vergaderruimte en het ‘balkon’ boven in de voormalige fabriekshal. De deelnemers zijn met elkaar in gesprek en enkele lopen naar beneden voor thee. Ik vraag me af waar de behoefte nou eigenlijk écht ligt in deze groep. Zonder met mijn hoofd actief naar een antwoord te zoeken zak ik weer af naar het vertrouwen en blijf ik ook gefocust op mijn wens om door te pakken.

Flow

Dan valt mij een mooie richting in. Ik zeg dat we weer verder gaan en pak mijn kaartenset van Twijnstra & Gudde om twee vragen te stellen die mijns inziens de essentie zijn voor deze groep. Ze kiezen elk twee kaarten met een afbeelding, ongezien. Vervolgens delen ze aan de hand van de kaarten hun antwoorden in twee tallen. Na het diner komen alle antwoorden zichtbaar voor de hele groep op flapovers. En dan kunnen we met elkaar aan de slag om de uitgangsvraag helder te formuleren. En dat wordt een hele mooi vraag!

‘Hoe kunnen wij onze volledige potentie benutten?’

Van start

De Inspiratietour kan van start. Eén van de deelnemers stelt voor het met ogen dicht te doen en ik neem haar tip aan. Twintig minuten zitten we met de ogen dicht en begeleid ik de groep naar de plaatsen en mensen die hen ondersteunt bij hun uitgangsvraag.

Voor de voeten

De uitkomsten van deze Inspiratietour delen we met nog knipperende ogen tegen het felle licht wat we na deze tour weer zien. Iedereen zat écht even ergens anders dan in deze ruimte. We hebben onderwijl gelachen en prachtige inzichten gekregen die weer zó dichtbij de mensen zelf liggen dat ze het alleen maar hoeven oppakken de komende tijd!

Afbeelding: databank Bilderberg en laat niet de deelnemers aan de inspiratietour zien maar geeft wel de sfeer weer die ontstond.

 

http://www.sandrabrandt.nl/teambuilding/

 

 

 

Categorieën
Blog

Duizendpoot houdt koers

Het valt niet mee, zoveel pootjes, duizend stuks..  Het houdt koers..  wat is daar voor nodig?

Danny

Vandaag had ik een coachgesprek met Danny, op de fiets. In beweging gebeurt er meer. En daar is de essentie meteen.. want hoe bepaal je je richting en in welk tempo, welke tijd.. kloktijd? Nee kloktijd beknelt, belemmert. We zouden oversteken, stonden bij het verkeerslicht bij de ‘verfrollerbrug’ maar het voelde niet goed. Te druk daar. Danny zei ter loops iets over een andere route in plaats van oversteken. Terwijl oversteken logischer leek (want: korter) voelde doorfietsen langs het Spaarne beter. Rust en ruimte om de gedachten te laten gaan. We verlieten het kruispunt en veranderden onze koers.. of nee.. we hielden koers, de weg die als vanzelf opborrelde. En zo fietsten we heel Haarlem Centrum rond, continue in contact met wat er op dat moment als vanzelf kon ontstaan qua richting. We opperden wel vijf keer een café’tje om neer te strijken en toch bleven we op de trappers tot we als vanzelf op een mooie plek kwamen waar we konden landen in het zonnetje en ons gesprek voortzette onder genot van een Latte Macchiato.

Poten op de grond

DannyGeland op een terras in de zon. Ons gesprek ging over de inspiratietour. Danny wil deze gaan doen. Tijdens de inspiratietour ga je met jezelf als enige kompas een week het land door met een brandende vraag in je leven. Een week met een focus waardoor je nieuwe inzichten krijgt. Meestal betekent het dat je vooraf met mensen afspreekt die jou inspireren bij jouw brandende vraag maar voor Danny zal het heel anders verlopen… De details beschrijft hij later misschien zelf in een blog. Voor nu volstaat het te zeggen dat zijn focus zal zijn: met de poten op de grond en levend vanuit gevoelstijd en -richting.

Kompas

Die innerlijke kompas heeft iedereen en die helpt mij enorm om koers te houden. Poten op de grond, ja dat ook. Dankzij Danny besef ik dat ook ik iedere dag werk aan de basis. Poten op de grond, leven vanuit wat NU als vanzelf oké is. DOEN.. ook zoiets. Focus voor die paar minuten per keer die ik kan gebruiken voor hetgeen ik allemaal opzetten wil terwijl het gezinsleven ook doorgaat met drie kleintjes. En samen doen. 2015 is voor mij het jaar van samen doen. Nieuwe samenwerkingspartner toelaten in mijn bedrijf. Best spannend maar het voelt goed!

Duizend en één

Het blog ontstaat omdat het me even duizelt. Duizend en één dingen duizelen. Waren het er nou gewoon duizend.. dan viel het nog mee 🙂

30 dagen challenge Happy Family is running

er komt weer een mooi contact voor werkplekonderzoek aan..

dan is de inspiratietour in wording voor jongeren en een pilot (film) is onderweg!  Halte Z.

borrelende ideeën over e-book over klooi en speeltips (later meer)

en 1 mei een Lente Feest in wording, compleet bedacht en georganiseerd door mijn oudste van 6 en zijn buurmeisje.

 

o… is dat alles eigenlijk?

 

 

Categorieën
Blog

Klaagvrij

Het is zondag. Een dag vol aandacht voor kinderen en andere activiteiten waarbij ik mijn aandacht aan anderen geef. In de namiddag begint het klagen in mijn hoofd, zeurderig. Snel schakel ik over naar mijn onderliggende wens: samen met fijn gezelschap, los van het gezin, wat eten in mijn stad Haarlem. Het is thuis snel geregeld en ik stap op mijn fiets, mijn telefoon checkend of de ge-appte mensen kunnen komen als gezelschap. Reactie blijft uit. Vlak voor sluitingstijd stap ik ‘By Lima‘ binnen, een hotspot in Haarlem met heerlijke thee. Twee bekenden begroeten me enthousiast: ‘we hebben het nét over je!’. Er ontstaat een geanimeerd gesprek over talenten verbinden en ik bedenk ter plekke dat we daar een inspiratie-avond voor kunnen organiseren. Ze zijn verrast en enthousiast over dit voorstel. Ik merk dat het mij verbaast dat mensen verrast zijn als ik een mogelijkheid zie om wensen in daden om te zetten.

Talenten verbinden, geloven in mogelijkheden.. dat maakt happy!

Ik reken af en fiets naar een stampvol Dodici achter de Grote Markt. Een geweldige keuken hebben ze daar al jaren. Aan de grote tafel bij het raam is nog net 1 stoel vrij. Ik pak mijn schrift erbij voor mijn boek-in-wording over een klaagvrij bestaan. Ik kies de overheerlijke ravioli met walnoten, een thee, water en een rode port. Met mijn drankjes voor mij en mijn schrift in de aanslag mijmer ik wat voor me uit. Veel komt er niet van schrijven nu. Ik piel wat op mijn telefoon.

Dan eerst eten, smullen!

Naast mij zit een gezelschap te praten over het verdelen van de rekening. Ze moeten er zelf om lachen en ik lach mee. Dan raken we in gesprek over klaagvrij leven. Eén van de heren vertelt me dat hij net nog zei dat hij vond dat de bediening zo laat de borden afhaalde. Nu beseffende dat het negativiteit in de groep veroorzaakt en het vrij nutteloos is. Het is het begin van een super leuke avond met geweldig gezelschap, precies wat ik voor ogen had deze avond. Ik bestel een rondje voor ze en een zoete lekkernij om te delen. Nog zeker 1,5 uur zijn we in gesprek. De drankjes zijn halverwege op als ik me hardop afvraag of de bestelling van de lekkernij is doorgekomen. Ik sta op en vraag aan de bar of onze bestelling er nog bij mag komen. De ober zegt: ‘ik maak het meteen in orde!’. Voor mij een normale handeling maar doordat we bewust dit onderwerp bespreken zie ik ineens dat het onderdeel uitmaakt van mijn eigen training in klaagvrij leven.

Ik fiets naar huis en denk: ‘ik ben weer helemaal MIJ’! Vol inspiratie voor mijn boek, gegeven door dit geweldige gezelschap terwijl ik heerlijk ben verwend met lekker eten en drinken.

Op je gezondheid!

 

Categorieën
Blog

Vertrek

Inspiratietour met websiteVolgende week vertrek ik. Babylief mee. Ik ga de Inspiratietour voor ‘probleem’ jongeren verder voorbereiden met HalteZ.

We hebben afspraken bij Gemeente Deventer en met een ex-cliënt van HalteZ. Hij is uit het diepe dal gekomen en wil jongeren helpen op hun weg naar een beter leven.

Ik hou van verbinden dus betrek hem graag bij de Inspiratietour en ben benieuwd hoe de Gemeente Deventer de Inspiratietour ook als ‘in te kopen product’ kan zien voor ondersteuning van ‘probleem’jongeren.

Die wens van het verbinden gaat nog wat verder.

Zussenpot

De dag vóór die afspraken in Deventer ben ik in Zutphen. Hier is een grote Community vrouwen die zich de Zussen van Zutphen noemen en elkaar steunen en versterken waar nodig. Sinds kort is daar een ZussenPot. Men kan geld doneren voor vrouwen die tijdelijk geld nodig hebben. Die vrouwen kunnen rentevrij lenen en tezamen zoeken ze een geschikte regeling om het geld weer terug te krijgen.

Waarom deze info? Het gaat nog ietsje verder;

NO-Bullshit

Ik heb sinds kort één van mijn kwaliteiten nóg beter onder woorden en wil er erg graag mee verder aan de slag. Ik kan haarscherp horen of iemand praat vanuit de Kritische stem of vanuit de EIGEN stem. Ik geef geen voeding aan de Kritische stem, breek ook direct daar het gesprek af en ga vervolgens weer verder in gesprek met de EIGEN stem. Dit blijkt zo krachtig te werken dat dit als op zich staande dienst moet worden aangeboden vind ik. Of het nou om PTSS gaat of Burn-out klachten of om een ‘gewone’ zoektocht naar wie je nou eigenlijk zelf bent…  Met zo’n gesprek ga je voor je gevoel in korte tijd ‘van rugzak naar vleugels’. De kritische stemmen zijn de bullshit en die kick ik er voor je uit met het NO-Bullshit spreekuur.

En nu de verbinding op een trapje hoger:

Verbinding

Ik ga in Zutphen het NO-Bullshit spreekuur houden en doneer driekwart aan de ZussenPot. De rest is voor mijn verblijfkosten aldaar. Zo kan ik de Inspiratietour voorbereiden zonder dat het me veel geld hoeft te kosten, kan ik mijn spreekuur houden en steun ik met liefde een lokaal mooi initiatief (de ZussenPot).

 

Mooie mensen uitgelicht

EugeneEugene van den Hemel schreef een inspirerend stuk op linkedin. Waarom mijn tijd het geld niet waard is.

 

 

Daan Berkhof tekent fantastisch gebouwen in Haarlem onder andere. Zie hier.Daan Berkhof

 

 

 

 

DianaDiana Aben heeft met 4 anderen een pand in beheer in hartje Haarlem voor yoga. Bijzonder project.

 

 

 

InekeIneke Hurkmans vloog naar Afrika om haar Jump Movement (7 stappenplan ter empowering van mensen) ook daar te brengen.

 

 


 

Volgende blog: Waarmaakdag Haarlem

Ook hier een mooie verbinding!

Categorieën
Blog

Het effect van AANDACHT

Tijdens een AANDACHT sessie ben ik 100% aanwezig ben bij ieder nieuw moment en afgestemd op jou zonder mezelf te verliezen.

Ik begon AANDACHT sessies vanuit Geluksroute op het Happinez Festival. In een tipi tent ontaandacht mindfull rust coachingving ik 1 tot 4 personen voor korte sessies van 10 tot 20 minuten. Een moeder met haar volwassen dochters, een ouder koppel wat elkaar net een jaartje kende, een jonge man die net 8 maanden clean was na jaren drugsgebruik en zwangere Lisa Portengen na haar boekpresentatie aldaar.

Lees meer over enkele van deze ontmoetingen in dit blog.

AANDACHT sessie boeken

(20 minuten tot 1 uur): 280€ incl. 21% BTW en reiskosten.

 

Ik heb in geen tijden weer zo heerlijk kunnen slapen!

Lisa Portengen

 

Reactie van Ruben:

‘Sinds enkele maanden is het bijzonder druk in mij. Ik ervaar vrijwel non-stop een stroom aan gedachtes en geregeld barst er een vulkaan aan emoties los. Tot voor kort voelde ik mij nagenoeg volledig onmachtig om mijzelf staande te houden in die chaos. Ik probeerde van alles maar niets leek te helpen. Tot het moment dat ik onverwacht een ontmoeting met Sandra had. Die ontmoeting bracht de ervaring dat rust en stilte binnen handbereik en in mij liggen. I’m stil flabbergasted and speechless… Niet eerder ontmoette ik iemand in real life die in staat was om mij bij dit punt te brengen. Dank Sandra voor je heldere voelen EN handelen. Dank dat jij mijn gevoeligheid kon zien en waardoor ik opnieuw toegang kreeg tot deze zo belangrijke bron. En dank voor het aanreiken van de les dat ik zelf mag en kan ervaren wanneer ik mij even terug dien te trekken om terug te komen bij mijn eigen midden.’

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Categorieën
Blog

Schichtig in de tipi

Badkuipen op wieltjes rollen achter een voertuig aan door het van der Werf park op deze zondag in Leiden. Badeendjes krijgen hulp van een gieter om door de halve regenpijpen te kunnen glijden. Trommelstokjes staan niet stil in kinderhandjes, de microfoon wordt gepakt door een zanger… het publiek geniet van het Picknick-festival en zoekt verkoeling in de schaduw van prachtige bomen.

Ik ben bij de twee tipi’s van Geluksroute. In de ene kun je terecht voor een didgeridoo mini concert en in de andere kun je in 10 minuten van een vol hoofd naar en vol hart geholpen worden door mij.

Er komt een man op mij af, hij praat onverstaanbaar en kijkt schichtig heen en weer. Uiteindelijk hoor ik hem zeggen: ‘druk hoofd’ en verder ‘ik hoorde dat ik hier moet zijn’. Ik nodig hem uit in de tipi te stappen en stel me voor.

Ondertussen probeer ik in te schatten of deze meneer onder invloed is van alcohol of drugs of misschien een psychische aandoening heeft waar ik geen hulp bij bieden kan. Het enige wat ik waarneem is een sterke lichaamsgeur maar misschien doe ik niet eens voor hem onder gezien de dag die zijn naam eer aan doet.

Met moeite krijg ik antwoord op enkele vragen. Maar dan komt daar toch de informatie die ik zocht. Meneer heeft last van chaos in zijn hoofd. Het maakt hem onzeker en gespannen. En meneer is angstig voor die chaos. Ik ga met hem in gedachten naar een situatie waarin hij zich wél prettig voelt. ‘Als ik een boek lees, dan word ik rustig, dan ben ik ook niet meer onzeker. Maar is dat wel goed, een boek lezen?’

Ik antwoord: ‘als u zich ontspannen wilt voelen en dat lukt door een boek te lezen, wat maakt dat u mij vraagt of ik het goed vind dat u een boek leest?’ Hij praat weer wat in losse flarden en onverstaanbaar zonder oogcontact te maken.

Ik schakel over naar het hier en nu. ‘Laten we bij zinnen komen, in de zintuigen’ zo ga ik verder. Ik vraag hem wat hij hoort en het lukt hem dat verstaanbaar te benoemen. De muziek die duidelijk aanwezig is op het festival terrein noemt hij niet. Ook niet bij herhaaldelijk vragen over wat hij zoal nog meer hoort.

Dan zeg ik: ‘de muziek?” Hij: ‘ja die hoor ik maar dan word ik meteen weer druk in mijn hoofd’. ‘

Ik: ‘Ah, oké daarom noemde u dat niet?’ ‘Toch is het mogelijk om te luisteren zonder er iets met uw hoofd mee te hoeven doen. U hoeft er verder niks mee, u kunt het gewoon horen’.

Hij blijft stil en luistert zichtbaar, hij ontspant wat in zijn gezicht en we krijgen voor het eerst oogcontact.

We gaan nog verder met de zintuigen-oefening en dan ineens is het schichtige weer terug. Hij vraagt: ‘maar eh, denkt u dat ik dit ook straks thuis kan?’ Ik: ‘u hoeft niet angstig te zijn dat de chaos terug keert want die keert terug, daar kunt u zeker van zijn’ ‘Wat u ook weet is dat u rust in uzelf heeft en daar naartoe kunt’ ‘dat kunt u door een boek te lezen of hier naartoe te gaan, dus blijkbaar bent u bezig met dát op te zoeken wat u een goed gevoel geeft!’ ‘De chaos zal absoluut blijven terug komen voorlopig én u bezit de mogelijkheid om de rust weer te vinden’.

We evalueren en ik vraag hem hoe hij zich voelt. Hij zit er zichtbaar ontspannen bij, een open blik, rustig kan hij me aankijken en hij praat verstaanbaar. Dit is precies zoals hij zich voelen wil. Hij geeft me een hand en ik vertel hem dat hij naar mijn idee mooie contacten aan kan gaan met anderen als hij zich zo fijn in contact met zichzelf voelt.

Een bijzonder moment in de tent.Happytipi